تارک منصور، مدیرعامل کالشی، روز دوشنبه با اشاره به نزدک، اوبر و ایربی‌ان‌بی، استدلال خود را در مورد ناعادلانه بودن شکایت نیویورک علیه شرکتش مطرح کرد.

منصور در مصاحبه‌ای با سی‌ان‌بی‌سی گفت: «همین شکایت، که مربوط به ورزش نیست؛ همه بازارهای پیش‌بینی و کل مدل کسب‌وکار آنها را هدف قرار داده است. می‌توانید همین شکایت را کپی کرده و علیه نزدک ثبت کنید.» او افزود: «ما مانند نزدک عمل می‌کنیم. ما یک درصد کارمزد تراکنش دریافت می‌کنیم.»

لتیشا جیمز، دادستان کل نیویورک، هفته گذشته از کالشی شکایت کرد و مدعی شد که قراردادهای رویدادی آن به منزله قمار غیرقانونی است. این ایالت به دنبال حداقل 36 میلیارد دلار غرامت است که پس از یک فرآیند حسابرسی کامل مشخص خواهد شد.

کالشی یکی از برجسته‌ترین شرکت‌های خصوصی جهان است که اخیراً به ارزش‌گذاری 22 میلیارد دلاری دست یافته است.

از منظر ساختاری، مقایسه منصور با نزدک منطقی است. کالشی به کاربران این امکان را می‌دهد که در یک بازار موقعیت‌های متضاد بگیرند و سپس کارمزدهای تراکنش را جمع‌آوری می‌کند، نه اینکه مانند یک شرکت شرط‌بندی ورزشی سنتی مانند DraftKings عمل کند که مستقیماً از مشتریان در مقابل خود شرط‌بندی می‌پذیرد.

به نوبه خود، درفت‌کینگز، که به طور سنتی یک شرکت شرط‌بندی ورزشی است، نیز بخش شرط‌بندی بازارهای پیش‌بینی را راه‌اندازی کرده است.

اگرچه منصور معمولاً ترجیح می‌دهد کالشی را به عنوان یک بازار پیش‌بینی گسترده که قراردادهایی را در مورد مسائل مهم دیگر برای مردم مانند انتخابات تا آب و هوا ارائه می‌دهد، معرفی کند، اما طبق گزارش داشبورد داده‌های The Block، بیش از 70 درصد از حجم معاملات این پلتفرم به ورزش گره خورده است.

گسترش نمودار

مقایسه اوبر و ایربی‌ان‌بی

منصور چالش‌های نظارتی و حقوقی پیش روی کالشی — که با وجود ثبت شدن در کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) به عنوان یک بازار قرارداد تعیین‌شده، توسط ایالت‌های متعدد به چالش کشیده شده است — را به نبردهایی که زمانی توسط اوبر و ایربی‌ان‌بی انجام شد، مقایسه کرد.

منصور گفت: «نکته جالب‌تر این است که ما با صنعتی روبرو هستیم، صنعت بازارهای پیش‌بینی، که تحول‌آفرین است، به سرعت در حال رشد است و مصرف‌کنندگان آن را پذیرفته‌اند.» او افزود: «و این صنعت، یک صنعت سنتی و ریشه‌دار را تهدید می‌کند که از این بابت ناراضی است. این اتفاق بارها و بارها تکرار شده است. با تاکسی‌ها و اوبر تکرار شد. با هتل‌ها و ایربی‌ان‌بی تکرار شد.»

در حالی که منصور استدلال می‌کرد که شکایت نیویورک فراتر از شرط‌بندی بر روی بازی‌ها است و گفت «این شکایت مربوط به ورزش نیست، بلکه مربوط به تمام قراردادهای رویدادی است»، بخش زیادی از دفاع او در حمایت از مزایایی که کالشی برای مصرف‌کنندگان ارائه می‌دهد، مبتنی بر ورزش بود، از جمله این تلویح که لابی‌گران شرکت‌های سنتی (در این مورد شرکت‌های شرط‌بندی ورزشی و کازینوها) برای محدود کردن شرکت‌هایی که می‌توانند کسب‌وکارهایشان را مختل کنند، تلاش می‌کنند.

منصور گفت: «دستورالعمل کار بسیار ساده است: ابتدا شکایت می‌کنند. سپس سعی می‌کنند قانون‌گذاری کنند. و در نهایت، وقتی متوجه می‌شوند که تقاضای مصرف‌کننده از بین نخواهد رفت، بالاخره سعی می‌کنند رقابت و نوآوری کنند.» او افزود: «این چرخه‌ای است که ما اکنون در حال گذراندن آن هستیم.»

او تجربه مشتریان کالشی را با تجربه افرادی که از DraftKings و سایر شرکت‌های شرط‌بندی ورزشی استفاده می‌کنند، مقایسه کرد و استدلال کرد که شرکت‌های شرط‌بندی ورزشی از باخت مشتریان سود می‌برند و آنها را متهم به ممنوعیت بت‌بازان موفق کرد.

منصور، بدون توضیح نحوه محاسبه این رقم، گفت که نیویورکی‌ها در مجموع بیش از 200 میلیون دلار از طریق کالشی در سال جاری درآمد داشته‌اند، که این رقم را در تضاد با ادعای خود مبنی بر اینکه نیویورکی‌ها بیش از 200 میلیون دلار در شرط‌بندی با شرکت‌های شرط‌بندی ورزشی از دست داده‌اند، قرار داد.

مدیرعامل کالشی اضافه کرد که شرکتش پیشنهاد مالیاتی مبتنی بر بازارهای پیش‌بینی را به مقامات ایالتی ارائه کرده است که به گفته او می‌تواند نزدیک به 10 میلیارد دلار درآمد مالیاتی طی پنج سال ایجاد کند، اما پاسخی دریافت نکرد.