توسعه‌دهندگان اتریوم پیشنهادی را ارائه کرده‌اند که بر اساس آن از هر اعتبارسنج برای هر وظیفه محول شده کسری دریافت و ETH سوزانده می‌شود؛ این کسر با افزایش میزان استیک شده از عرضه افزایش می‌یابد تا زمانی که پاداش‌های استیکینگ را به طور کامل از بین ببرد.

EIP-8361، یک طرح سوزاندن صدور تدریجی، یک تعادل اشباع ثابت 60.25 میلیون ETH را تعیین می‌کند که تقریباً نیمی از عرضه در زمان فورک است. کسر سوزاندن با نسبت استیکینگ به توان 1.5 افزایش می‌یابد و در آن تعادل به 100% می‌رسد، در این نقطه، اعتبارسنجی که وظایف خود را به طور کامل انجام می‌دهد، بازده اجماع خالص صفر کسب می‌کند. این تغییر تنها لایه اجماع را تحت تأثیر قرار می‌دهد و Prysm یک پیاده‌سازی اولیه حدود 300 خطی را اجرا کرده است.

بر اساس منحنی فعلی، بازده تنها با ریشه دوم نسبت استیکینگ کاهش می‌یابد و یک کف در حدود 1.5% را حفظ می‌کند، مهم نیست چقدر ETH استیک شود، بنابراین استیکینگ تا زمانی که این کف حق‌الخطر مورد تقاضای استیک‌کننده‌ها را پوشش دهد، ادامه می‌یابد. حذف آن به بازار اجازه می‌دهد تا در جایی که بازده با آن حق‌الخطر مطابقت دارد، تثبیت شود، که نویسندگان استدلال می‌کنند کاملاً زیر 50% است.

چرا اکنون

نسبت استیکینگ اتریوم در ماه آوریل از یک سوم عرضه عبور کرد و به گفته Jérôme de Tychey، یکی از نویسندگان این پیشنهاد، صف ورود اعتبارسنج‌ها در حداکثر نوسان اشباع شده است. او استدلال کرد که بدترین سناریو بر اساس فرضیات محافظه‌کارانه، بیش از 70 میلیون ETH را تا ژانویه 2028 در معرض استیک قرار می‌دهد که بیش از 55% از عرضه است، و هر ماه تأخیر معادل حدود 1.5 واحد از نسبت استیکینگ است. او نوشت: «این فرصت در حال از بین رفتن است.»

در حال حاضر حدود 33% از ETH استیک شده است که تقریباً 2.6% بازده دارد. اگر سوزاندن بلافاصله اعمال شود، این میزان را به 1.2% کاهش می‌دهد، بنابراین طی یک دوره انتقال 18 ماهه به تدریج اجرا می‌شود که فاکتور پاداش پایه را موقتاً دو برابر کرده و سپس آن را کاهش می‌دهد، که با در نظر گرفتن زمان آماده‌سازی فورک، حدود دو سال برای تطبیق فرصت می‌دهد. شکل تدریجی از اولین ایپاک پس از فعال‌سازی اعمال می‌شود. صدور در نسبت حدود 20% به اوج خود یعنی تقریباً 0.5% از عرضه سالانه می‌رسد، سپس در 50% به صفر می‌رسد.

این پیش‌نویس استدلال می‌کند که استیکینگ فراتر از یک سطح مشخص، امنیت را کاهش می‌دهد، عرضه را در اختیار حافظان و ارائه‌دهندگان استیکینگ متمرکز می‌کند، اعتبار اسلشینگ اجتماعی را تضعیف کرده و استیک‌کننده‌های خرد را که مالیات بر درآمد از بازده اسمی می‌پردازند، مجبور به خروج می‌کند. همچنین معتقد است که رقیق‌سازی، دارندگان غیر استیک شده را مالیات‌بندی می‌کند و به توکن‌های استیکینگ مایع اجازه می‌دهد تا ETH خام را به عنوان پول رایج اکوسیستم جایگزین کنند.

اپراتورهای بزرگ مستقیماً تحت تأثیر قرار می‌گیرند. از آنجایی که صدور پس از اوج خود کاهش می‌یابد، اپراتوری که به رشد خود ادامه می‌دهد، سهم بیشتری از یک کیک کوچک‌تر را طلب می‌کند، و کسی که نیمی از استیکینگ را در اختیار دارد، با استیک شدن حدود 31% از عرضه، متوجه می‌شود که رشد دیگر سودآور نیست.

لیدو مخالفت می‌کند

ایسیدوروس پاسادیس، رئیس بخش استیکینگ در لیدو، استدلال کرد که این پیشنهاد همزمان تلاش‌های زیادی را انجام می‌دهد، تحقیقات پشتیبان آن «بیش از حد نظری» است و «منحصر به فردی به سختی به دست آمده اتریوم را قربانی ایده ETH به عنوان پول می‌کند.» او به زمان‌بندی اعتراض کرد و گفت که تغییرات صدور برای فورک‌های بعدی برنامه‌ریزی شده بود.

پاسادیس هشدار داد که این منحنی می‌تواند به یک تعادل پایدار در حدود 50% استیک شده با بازده اسمی صفر منجر شود، که او آن را «زنگ خطر مرگ برای امنیت شبکه» خواند، زیرا اپراتورهایی که تخصص و تمرکززدایی را در اولویت قرار می‌دهند، توسط طرف‌های بزرگ و با حداقل هزینه که قادر به کار در نقطه سربه‌سر هستند، از بازار کنار گذاشته می‌شوند. او گفت که سقف‌گذاری استیکینگ تنها مشکل «بیش از حد بزرگ برای شکست» را جابجا می‌کند، زیرا ETH جویای بازده به سمت مکان‌های نگهداری پرخطرتر حرکت می‌کند.

ده تیشی پیش‌دستانه به این خط حمله پاسخ داد. او نوشت: «هیچ کس نیازی به محافظت از استیک‌کننده‌های خرد در برابر این EIP ندارد،» و استدلال کرد که آنها باید در برابر منحنی‌ای محافظت شوند که رقیق‌سازی را به طور نامحدود و بدون کلید خاموش افزایش می‌دهد.

بر اساس این پیشنهاد، صدور اجماع حداقل 93% از بازده استیکینگ امروز را تشکیل می‌دهد، که همچنان تابع فرآیند گنجاندن EIP است.