Anthropic روز چهارشنبه با انتشار یک بیانیه مطبوعاتی اعلام کرد کلود، مدل هوش مصنوعی این شرکت، یک ماشین مولکولی جدید را که در DNA ویروس‌ها پنهان بوده کشف کرده است. اما اگر از هیاهوی تبلیغاتی عبور کنید، داریو آمودی، مدیرعامل شرکت، اذعان می‌کند که «کارکرد دقیق، کاربرد زیست‌فناورانه (اگر اصلاً وجود داشته باشد) یا میزان اهمیت آن هنوز روشن نیست.»

ترجمه این جمله از زبان شرکتی به زبان ساده این است: کلود چیزی پیدا کرده. هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند چه کاری انجام می‌دهد. هیچ‌کس هم نمی‌داند آیا مفید است یا حتی اصلاً مهم هست یا نه.

با این حال Anthropic باز هم آن را اعلام کرد.

خود این مورد درون باکتریوفاژها پیدا شد؛ ویروس‌هایی که باکتری‌ها را آلوده می‌کنند. این سامانه کنار بخشی تکرارشونده از DNA قرار داشت که به آرایه CRISPR شباهت دارد؛ همان ابزار ویرایش ژن که یک سازوکار دفاعی نسبتاً گمنام در باکتری‌ها را به صنعتی پزشکی با ارزش چند میلیارد دلاری تبدیل کرد. Anthropic نام این کشف را ART گذاشته که مخفف array-associated reverse transcriptases است.

رونوشت‌بردارهای معکوس آنزیم‌هایی هستند که RNA را به DNA کپی می‌کنند؛ ترفندی که چندین ویروس و باکتری برای دفاع از خود از آن استفاده می‌کنند. کلود بیش از ۲۰۰ هزار نمونه از این آنزیم‌ها را غربال کرد، این مجموعه را به ۳۵۰۰ نامزد غیرمعمول کاهش داد و سپس آن را به ۲۰ موردی رساند که ارزش بررسی دقیق‌تر داشتند.

کل این جست‌وجو ۲۱ ساعت زمان برد، با حدود ۹۵۰ عامل هوش مصنوعی که به‌صورت موازی کار می‌کردند، و حدود ۲۱۰ میلیون توکن؛ همان واحدهای متنی که یک مدل هوش مصنوعی هنگام فکر کردن می‌خواند و می‌نویسد.

آمودی گفت: «حداقلش این کاری است که اگر دانشجوی دکتری بودم، به انجامش افتخار می‌کردم.» همه این حرف را نمی‌پذیرند، به‌خصوص با توجه به اینکه هیچ دانشجوی دکتری چیزی را ارائه نمی‌کند، بگوید اهمیت، کاربرد یا عملکردش را نمی‌داند و بعد هم به تلاش دانشگاهی‌اش افتخار کند.

با این حال، همه منتقد نبودند و Anthropic همچنین تماشاگران زیادی هم داشت که از حاشیه برایش کف می‌زدند.

طبق بیانیه Anthropic، فنگ ژانگ، پژوهشگر MIT و مؤسسه Broad که از پیشگامان CRISPR بوده، پیش‌چاپ مقاله را بررسی کرده و آن را «واقعاً جالب‌توجه» خوانده است. ژانگ افزود: «این نمونه‌ای هیجان‌انگیز از این است که چگونه عامل‌های هوش مصنوعی می‌توانند به اکتشافات زیستی کمک کنند.»

اوون لوئیس از خبرنامه Techno-Optimist نوشت: «خود این کشف جذاب است، اما شاید فرایند آن حتی مهم‌تر باشد. کلود آزمایش‌های آزمایشگاهی را انجام نداد (هرچند احتمالاً به‌زودی می‌تواند)، اما دانشمندان انسانی فرضیه‌های آن را بررسی کردند، امیدوارکننده‌ترین گزینه‌ها را برگزیدند و تمام کارهای آزمایشگاهیِ تر را انجام دادند.»

اگر ART به چیزی کاربردی تبدیل شود، هنوز سال‌ها تا آن فاصله دارد که به یک بیمار واقعی برسد. هیچ‌کس در Anthropic خلاف این را ادعا نمی‌کند. اساساً نکته همین است.

وال‌استریت منتظر این سلب مسئولیت نماند. سهام شرکت‌های ویرایش ژن از جمله CRISPR Therapeutics، Intellia Therapeutics و Beam Therapeutics پس از این خبر افت کرد.

این نخستین باری نیست که یکی از نتایج Anthropic به چند تبصره نیاز دارد. در ماه ژوئیه، این شرکت گفت Claude Mythos توانسته رمزنگاری پساکوانتومی را که سال‌ها انسان‌ها را سردرگم کرده بود، بشکند.

آن مورد واقعاً هم پابرجا ماند، اما فقط پس از صدها ساعت راستی‌آزمایی انسانی، آن هم روی یک طرح امضا و یک گونه رمز با تعداد راند کاهش‌یافته که هیچ‌کس هرگز آن را به‌کار نگرفته است. نتیجه واقعی بود، اما با تبصره‌های سنگین؛ درست مثل موردی که این یکی هم ظاهراً به همان سمت می‌رود.

آنچه در حال حاضر واقعاً تأیید شده این است: یک الگوی پروتئینی عجیب، یک دانشمند بیرونی که آن را «جالب‌توجه» خوانده، و هیچ جدول زمانی مشخصی برای اینکه معلوم شود آیا اصلاً چیزی از این ماجرا اهمیت دارد یا نه. Anthropic می‌گوید کار آزمایشگاهی از همین حالا در جریان است.

همیشه هم همین را می‌گویند.